Golven

Een maand geleden schreef ik dit, maar vond het moeilijk om te posten:

Als golven die af en aan vloeien, zo gaat mijn gevoel tekeer de laatste maanden. Altijd heftig, maar heel tegendraads, net als een golf die eerst opkomt en dan weer afvloeit, de tegengestelde richting uit. 

Het is moeilijk een evenwicht te vinden en het vermoeit me om telkens die ups en downs te beleven. De ene avond kom ik thuis van het werk en ben ik happy en zou ik de wereld kunnen veranderen. Slechts een dag later kletst het weer in mijn gezicht en kom ik triest thuis en ben ik maar moeilijk op te beuren. Mijn hoofd blijft dan malen, gedachten hossen rond zonder rust te nemen en vooral, vooral dat ene stemmetje dat zegt, jij, jij kan het niet!

Een nieuwe functie, met meer verantwoordelijkheid en een grotere uitdaging is net wat ik wou en wat ik nodig had toen ik bijna dood bloedde op mijn vorige dienst. Tegelijk is het zwaar op je bek gaan, fouten maken, opnieuw beginnen, complimenten krijgen, daar blij om zijn, en een dag later er toch weer aan twijfelen of ze je wel goed vinden…

Het moeilijkste vind ik het loskoppelen van de kritiek op je werk van je emoties en persoonlijkheid.

Een maand later is er plots die rust die ik zocht en maar niet leek te komen. Er zijn geen grote pieken en dalen meer. Het zelfvertrouwen groeit en dat goede humeur volgt vanzelf. Het lukt ook steeds beter om kritiek los te zien van mijn emoties en mijn eigen, persoonlijke ik, die er best mag zijn in al zijn eigenheid.

PS: Ondertussen kozen we ook onze bakstenen voor het huis, zo leuk! 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s