Bezig met…

-lezen: Normal People van Sally Rooney. Ik ben helemaal verliefd op het verhaal en de hoofdpersonages. Je wil ze soms ook eens door elkaar schudden, of heel hard knuffelen, of zeggen, hey, het komt allemaal goed!! Het stond al lang op mijn lijstje, en wat ben ik blij dat ik het eindelijk bestelde. [update: ik schreef dit op woensdag 29 april 2020 en ik las het boek uit op woensdagavond. Ik was er van gedaan, zo een bitterzoet, mooi einde. De volgende avond herlas ik hier en daar passages, en ik zocht erover op. Ik zag dat het verfilmd leek, en ik dacht, ah, het zal nog moeten uitkomen, want het boek zelf is pas van 2018, maar toen ik doorklikte, zag ik… *tromgeroffel* dat de televisieserie uitgekomen was op … woensdag 29 april 2020. Jaja. Moest je dat plannen, zou dat echt onnozel zijn, maar als het zo toevallig samenvalt, voelt dat… ja, wonderlijk. Een mooi staaltje van synchroniciteit!] 
Online volg ik al een hele tijd deze verhalenverteller: www.humansofnewyork.com. Ik kreeg kippenvel van dit veteranenverhaal. Ik schreef een thesis in de letterkunde over Band of Brothers, ik heb wel wat met dat soort verhalen. Afgelopen zomer bezocht ik ook Bastogne en omgeving, indrukwekkend, je kan daar de putten nog zien waar de soldaten zich ingroeven tijdens de belegering van de stad.

-koken: veel soepen. Andijviesoep (eerste keer), bloemkoolsoep (niet de eerste keer, maar wel eerste maal met kokosmelk, gember en what not. Pittig!), straks aspergesoep.

-bakken: ik maakte voor het eerst een brownie meeeet….. rode bieten! Keilekker. Al vergat ik wel de suiker. Oeps. Ik vind het nog steeds lekker, ik hou wel van dat bittere met pure cacao en pure chocolade. Heel lekker met wat poedersuiker (ter compensatie) en een bolletje vanille-ijs. De rode biet proef je naar mijn mening zelfs niet, de man hier blijft volhouden van wel, maar hij heeft natuurlijk een hekel aan rode biet, haha. Mijn plan is om het nogmaals te maken, nu met suiker, en dan te zwijgen over de exacte ingrediënten. Ik ben benieuwd of ie het zal smaken of niet (on a side note: hij daagde me uit om blind het verschil te proeven tussen de echte Coca-Cola en Pepsi and I won! Ik smaakte zelfs het verschil tussen gewone Cola, Pepsi én een mengeling van de twee. Goeie smaakpapillen hier.)

-wandelen: met de buurvrouw wekelijks om ons groenten- en fruitpakket, regelmatig met het buurmeisje en (een van) haar drie honden, alleen met Einaudi in de oren (Seven Days Walking, heel intense, prachtige muziek, een tip uit de nieuwsbrief van de Prinses!).

IMG_4699[1]
Foto van tijdens een avondwandeling afgelopen week
-slapen: ja, slapen, veel slapen hier. Ook al een paar dagen elke middag een dut na het eten. Ik heb het blijkbaar nodig en de man ook (lang leve telewerken zeg, we are spoilt…).

-schrijven: ahja, schrijven, hier dus en ook (bijna) elke ochtend een paar bladzijden schrijven in een klein boekje, een check-in met mezelf. Voel ik me goed bij, zowel mentaal als fysiek. Blij dat ik dit (weer) doe.

-kijken: naar buiten. Ik zit elke dag te werken aan de eettafel, met zicht op buiten, de golvende velden, bomen, koeien… elke dag verandert er wel iets, beetje meer bloesem, beetje meer groen, de bloesem die afwaait, het gras dat wat korter gegeten wordt door de koeien.
Ondertussen ook al enkele afleveringen gezien van Normal People. Zo mooi. Traag, stil, doordringend, mooie beelden.
Als afwisseling ook naar Sex Education aan het kijken, 1 woord: hi-la-risch. Ik heb echt al hard moeten lachen met deze serie. En de man ook, het is een genot om hem zo te horen lachen.

-piekeren: niet zo veel gelukkig, maar toch, gezien deze omstandigheden, kan je er niet om. Ik was afgelopen weekend bezig met het ingeven van mijn bestellingen bij de supermarkt, om deze dan komende week te gaan afhalen. Ik dacht, wel, we kunnen al zo lang niet op restaurant, ik miste bepaalde dingen, we aten behoorlijk sober de laatste tijd, dus ik bestelde wat zaken die ik normaal op restaurant zou eten. Ik dacht, we mogen onszelf wel een beetje verwennen! En dan hoorde ik op de radio over de stijgende vraag naar voedselpakketten, de armoede die stijgt… en voel ik me daar schuldig over. Ik wou de bestelling annuleren, deels schrappen… en teruggaan naar de eenvoud. Ik deed het uiteindelijk niet omdat dit geen invloed heeft op iemand anders. Ik vraag me dan af wat ik echt zou kunnen doen. Ik ken niemand in mijn omgeving die hulp zou nodig hebben (of toch niet bewust – er wonen waarschijnlijk/zeker mensen in mijn buurt die hulp goed zullen kunnen gebruiken). Ik voel me dan schuldig omdat ik precies in een bevoorrechte cocon zit (en daar zit ik echt wel in eigenlijk) en dat ik verder niks doe om de noden die er wellicht ook zijn in mijn omgeving te lenigen.

-luisteren: ik ben net fan geworden van Richard Hawley (weer een aanvulling op mijn playlist!). Vooral het liedje The Ocean. Zo schoon.
Ik luister buiten ook veel naar de geluiden, gewoon, de vogels, de koeien, de boeren die bezig zijn op de velden, honden die blaffen, … maakt me rustig.

7 gedachtes over “Bezig met…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s