“Voorzichtig zijn, he”

Als ik terugga in mijn geheugen, denk ik dat dit zijn laatste woorden voor mij moeten zijn geweest, vlak voor ik zijn kamer verliet, de lift nam, naar buiten de donkere avond in liep en naar huis ging, niet beseffend dat dit de laatste keer zou zijn dat ik met hem zou spreken.

Het kan ook geweest zijn, “Slaap lekker”, of, “Straks goed eten he” maar het helderste staat het “Voorzichtig zijn, he” me voor de geest. En dan nog erbij gevoegd: “Ik kan niet anders zeggen dan, voorzichtig zijn”, in zijn typische dialect.

Het was een terugkerende zin, telkens we afscheid namen. Een zinnetje dat ik ook telkens zeg als ik afscheid neem van een dierbare. 

Het laatste beeld, hij in bed, verward, eenzaam, maar fel en strijdbaar met een oogopslag die nog steeds herkenbaar de zijne was, blijft nazinderen. 

Opa, het is de laatste keer toen ik je bij bewustzijn zag, voor we afscheid moesten nemen en je langzaam weggleed van ons. Onwerkelijk.

Bijna negen maanden geleden ben je nu weg en we missen je nog altijd superhard, lieve opa. Ik mocht je zo noemen, omdat je toch ook een beetje (zeg maar veel) mijn opa geworden was, na tien jaar je gekend te hebben. Mijn hartje doet nog altijd pijn en bij momenten  vergeet ik zelfs dat je er niet meer bent, maar ik koester mijn herinneringen als de beste.

    


Mijn geheugen werd getriggerd door http://thelastmessagereceived.tumblr.com, waar ik toevallig terecht kwam dankzij Anouck en haar geweldige blog http://anecdoteanthology.com.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s